ضربات مرگبار چاقو مقابل خانه پدرزن، پایان زندگی مردی بود که سایه اعتیاد و خشونت، خانوادهاش را به ورطه فروپاشی کشانده بود؛ جنایتی که عاملان آن ساعاتی پس از قتل به افغانستان گریختند و حالا، پس از گذشت چند سال، قرار است بهصورت غیابی پای میز محاکمه بنشینند.
این پرونده جنایی از اواسط سال ۱۴۰۰ و با اعلام گزارشی مبنی بر وقوع یک درگیری خونین در یکی از محلههای ورامین کلید خورد. مأموران پلیس با حضور در محل حادثه با صحنهای هولناک روبهرو شدند؛ مرد جوانی به نام «قادر» مقابل خانه پدرزنش با ضربات چاقو به شدت مجروح شده و پس از انتقال به بیمارستان، جان باختهبود.
تحقیقات جنایی
در نخستین گامهای تحقیق، پدرزن و همسر مقتول بازداشت شدند. پدرزن در اظهارات اولیه خود، تلاش کرد ماجرا را از خود دور کند. او گفت: «ما از اتباع افغان هستیم. دامادم اعتیاد شدیدی داشت و حاضر نبود آن را ترک کند. دخترم بههمراه دو فرزندش به خاطر همین اعتیاد از او جدا شدند و به خانه من آمدند. دامادم هر از گاهی مقابل خانه میآمد، دعوا راه میانداخت و میرفت. روز حادثه اصلاً در جریان ماجرا نبودم.» تحقیقات پلیسی نشان داد این مرد در زمان وقوع قتل در محل دیگری حضور داشته و نقشی در جنایت نداشته است، بنابراین با دستور قضایی آزاد شد.
شناسایی ۲ قاتل.
اما گره اصلی پرونده با اظهارات همسر مقتول باز شد. زن جوان در بازجوییها از سالها زندگی در سایه ترس و خشونت پرده برداشت و گفت: «شوهرم به شیشه اعتیاد داشت، کار نمیکرد و من و پسر ۱۰ سالهمان را مجبور میکرد کار کنیم تا خرج موادش را بدهیم. اگر پول نمیدادیم، ما را کتک میزد. یک سال قبل دیگر طاقت نیاوردم و همراه فرزندانم به خانه پدرم رفتم، اما قادر هر وقت خمار و بیپول میشد، سراغ ما میآمد و دعوا به راه میانداخت.» او ادامه داد: «به خاطر ترس از او، خودم و بچههایم جرئت بیرون رفتن نداشتیم. یک روز دخترم برای خرید بیرون رفت که قادر سر رسید، او را کتک زد و حتی میخواست گروگانش بگیرد تا مرا مجبور کند به خانه برگردم. با کمک همسایهها نجاتش دادیم. روز حادثه هم دوباره آمد و مقابل خانه شلوغ کرد. دو برادرم که از این وضعیت به ستوه آمده بودند، مقابل در رفتند و او را با چاقو زدند. نمیدانم کدامیک ضربه مرگبار را وارد کرد.» به گفته این زن، پس از انتقال قادر به بیمارستان و اعلام خبر فوت او، وقتی به خانه بازگشته، اثری از دو برادرش نبودهاست؛ موضوعی که فرضیه فرار عاملان قتل را قوت بخشید.
فرار از ایران
کارآگاهان پلیس آگاهی با ردیابیهای فنی و اطلاعاتی دریافتند دو برادر بلافاصله پس از جنایت از کشور خارج شده و به افغانستان گریختهاند. تلاشها برای دستگیری آنان بینتیجه ماند تا اینکه در ادامه، تنها اولیایدم پرونده یعنی دو فرزند مقتول، داییهای خود را بخشیدند.
محاکمه غیابی
با وجود این گذشت، جنبه عمومی جرم همچنان باقی ماند و پرونده پس از صدور کیفرخواست، به شعبه سوم دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد. بر اساس تصمیم قضایی، دو برادر متهم به قتل، قرار است از جنبه عمومی جرم و بهصورت غیابی محاکمه شوند؛ پروندهای که اگرچه اولیایدم از خون گذشتند، اما معمای آن همچنان در حافظه پلیس و دستگاه قضایی باز مانده است.
